Opinie

Troefkaart

Geschreven door Ingrid de Koning

Wat hebben de troefkaart en Trump met elkaar te maken? Meer dan je op het eerste gezicht zou denken. Laat dat vooral een uitnodiging zijn om verder te lezen.

 

 

 

De 21e eeuw staat tot dusverre te boek als de eeuw van de grote technologische veranderingen. Het startsein daarvoor klonk op 1 januari 2000 klokslag 00.00 uur. Hét tijdsmoment waarop de wereld heel even z’n adem inhield vanwege de voorspelde Milleniumbug, waardoor het computersysteem zou crashen en alles, maar dan ook alles uit de lucht zou vallen.

 

Apocalypse Now?

De crash bleef (toen) uit, maar het algehele gevoel van een naderende Apocalyps bleef doorlopend gevoed en opgehangen aan diverse vertellijnen, zoals daar zijn:

  • The War on Terror als gevolg van de in elkaar gezakte Twin Towers (2001), waarin blijkens verklaringen van generaal Wesley Kanne Clark een vrijbrief werd gevonden de aanval te openen op Irak, Syrië, Libanon, Libië, Somalië, Soedan en als laatste Iran.
  • An Inconvenient Truth (2006) die de geesten rijp maakte voor het Parijse klimaatakkoord in 2015.
  • WHO’s aankondiging ‘Het is een pandemie!’ op 11 maart 2020, mogelijk gemaakt door oprekking van de definitie van een pandemie (en ook van een vaccin).
  • De speciale militaire operatie’ in Oekraïne (2022), waarbij in ieder geval door het opblazen van de Nord Stream een stokje is gestoken voor een Russisch-Duits industrieel machtsblok.
  • De oorlog in Gaza (2023), ingeleid door paragliders die al op de cover van het kerstnummer van The Economist in 2012 prijkten.
  • En zoals generaal Clark al wereldkundig maakte afgesloten met ‘een grote militaire operatie’ in Iran.

 

Troef!

Trump lijkt de aangewezene te zijn om de troefkaart (die onder het mom van een nucleaire dreiging is uitgespeeld) op tafel te leggen. Een troefkaart wordt ingezet als alle kaarten (zie de opsomming hiervoor) bij wijze van inleidende beschietingen zijn gespeeld en het spel met déze beslissende kaart bij wijze van voltreffer beëindigd zou kunnen worden.

Aangezien er geen open kaart wordt gespeeld, is het gissen naar de redenen waarom deze kaart is getrokken. De toedracht laat zich het beste raden aan de hand van de (te verwachten) gevolgen. Daarover kan gezegd worden dat een aanval op Iran uiteraard niet onbeantwoord zou blijven. De blokkade van de Straat van Hormuz lag daarbij in de lijn der verwachtingen. Het voorzienbare gevolg daarvan is dat deze de potentie heeft om een wereldwijde energie- en voedselcrisis te ontketenen (terwijl er https://obeliskboeken.nl/boek/energie-in-overvloed is). Enkel de verwijzing naar de beperkte doorvaart volstaat, opgevolgd door wereldwijde, draconische op rantsoenering van energie en voedsel gerichte maatregelen, wellicht te onderstutten met de aanbieding van een universeel basisinkomen. Een crisis waarbij de coronacrisis verbleekt.

 

Crisis als kans

Een beetje crisis biedt de gelegenheid om maatregelen door te voeren die anders geen schijn van kans zouden hebben. Zoals Churchill placht te zeggen: “Never waste a good crisis”, nog explicieter verwoord door de stafchef van het Witte Huis onder Obama in het kader van de financiële crisis in 2008: “You never want a serious crisis to go to waste. And what I mean by that is an opportunity to do things that you think you could not do before.”

De verleiding om een crisis te ensceneren ligt daarmee levensgroot op de loer. Reden te meer gedegen te onderzoeken wat er aan crisissen voorafgaat en wat er vrijwel ogenblikkelijk op volgt. In een en ander kunnen namelijk aanwijzingen gevonden worden voor een eventueel draaiboek.

Aan de coronacrisis ging een Event 201 vooraf, dat op 18 oktober 2019 georganiseerd werd door het John Hopkins Center for Health Security in samenwerking met het World Economic Forum (WEF) en de Bill & Melinda Gates Foundation waarbij een wereldwijde uitbraak van een nieuw coronavirus werd gesimuleerd. In januari 2020 verschenen de eerste berichten over een nieuw virus in de reguliere media. Bij de aankondiging van de pandemie op 11 maart 2020 werd meteen al de term ‘het nieuwe normaal’ ingevoerd, vlot daarna ingewisseld voor ‘build back better’ als opmaat voor de presentatie op 3 juni 2020 van The Great Reset, Transforming Our World and Building Back Better door prins Charles en Klaus Schwab over verregaande door te voeren veranderingen op economisch, geopolitiek, ecologisch, maatschappelijk en technologisch gebied, nader uitgewerkt in het op 9 juli 2020 gepubliceerde boek van de hand van Klaus Schwab en Thierry Malleret, getiteld COVID-19: The Great Reset, het boek waaraan Mark Rutte geen actieve herinneringen had. Een boek dat niet op zichzelf stond, want daaraan ging nog een ander boek van Klaus Schwab vooraf: The Fourth Industrial Revolution, dat in 2016 verscheen.

Nu staan we aan de vooravond van een energie- en voedselcrisis die z’n weerga niet schijnt te kennen. Een elektrificatie van vervoersmiddelen en energie is daaraan vooraf gegaan onder gelijktijdige sluiting van zes kolencentrales, stopzetting van de gaswinning en  verdrijving van boeren en vissers. Een en ander brengt ons in een uitermate kwetsbare positie. Waar leidt dit allemaal naartoe? In ieder geval naar afbrokkeling van onze welvaart en zekerheden, die – naar het zich laat aanzien –  hand in hand zal gaan met het inleveren van verworven vrijheden, zoals ook de coronacrisis (in het klein al) heeft laten zien.

Pandemieën en oorlogen:

  • ziveroorzaken angst, afbraak, schaarste en verderf,
  • lenen zich uitstekend voor verdeel-en-heersstrategieën,
  • kosten de burgers handenvol geld (er is € 800 miljard voor het coronaherstelfonds (NextGenerationEU) opgehaald en eenzelfde bedrag moet het defensiefonds (ReArm Europe) opleveren, en
  • bieden bij uitstek mogelijkheden om maatregelen op te leggen die anders nooit geaccepteerd zouden worden.

Als iets lijkt op een draaiboek, alle kenmerken vertoont van een draaiboek en zich ook in de loop der tijd als een draaiboek heeft bewezen, dan is het waarschijnlijk ook een draaiboek. Zie daarover ook de afbeelding die eerder is verschenen in https://overnu.nl/de-toestand-in-de-wereld/, getiteld: De Valstrik, die is opgemaakt aan de hand van het meesterlijke speurwerk van Hester Bais over de redding van de banken (die zogezegd too big to fail waren) na de voltrekking van de krediet -en bankencrisis, opgetekend door Wink Sabee in Worst Bank Scenario – te bestellen op www.bankenfraude.nl. Daaruit blijkt dat in 2008:

  • onderwerpen als pandemie, Oekraïne, onafhankelijke Palestijnse staat en ook klimaat en energie al prominent op de agenda stonden,
  • er via de route van een wereldwijd afgestemde Bretton Woods 2.0 afgestevend wordt op een digitale, financiële reset, die leidt tot een multipolaire orde waarbij de dollar niet langer als wereldreservemunt domineert en controle en macht gecentraliseerd worden.

Lees hierover ook de post  van 16 januari 2025 van Hester Bais op X, waarin zij (wederom) het masterscript onthult waar ook het huidige wereldnieuws (gericht op dedollarisatie) naadloos inpast.

De dollar is als wereldreservemunt op zijn retour. Wat komt daarna? Een CO2-munt? Connecting the dots.

 

Let’s not go digital

The Great Reset, de beoogde herstart van het financiële systeem met de uitrol van digitaal geld, gekoppeld aan onze digitale identiteit (en vice versa) staat voor de deur. Aan de digitale infrastructuur is de laatste jaren keihard gewerkt, waaronder de uitrol van glasvezel, 5G en oprukkende datacenters (te weten 3 bestaande hyperscale datacenters + 7 in aanbouw + plannen voor nog eens 4 extra), waartegen – geheel tegen de ‘groene’ trend  in dat er zuinig met energie en water omgegaan moet worden – geen strobreed in de weg is gelegd.

Alle seinen lijken op groen te staan, behalve dat er nog één allesbepalende missing link overblijft – en dat is onze ‘vrijwillige’ medewerking aan de reset in de vorm van onze instemming met een digitale ID, niet te verwarren met de DigiD. De digitale ID is een opslagtank, waarin al onze persoonlijke gegevens (persoonsgegevens, digitale documenten, vertrouwelijke informatie) voor ‘onze veiligheid’ centraal ondergebracht worden. Gedacht moet daarbij worden aan het opslurpen van alle sporen die wij op de digitale snelweg achterlaten, waar onderstaande afbeelding op de site van het WEF een voorproefje van geeft.

 

 

Met als gevolg dat:

Every breath you take
Every move you make
Every bite & sip you take
Every bond you break
Every step you take
Every word you say
Every game you play

Will be watched.

(vrij naar Every Breath You Take van The Police)

Waarbij onze data in verkeerde handen (kunnen) vallen en een middel (kunnen) worden om macht en controle over ons uit te oefenen. Willen we dat voor onszelf en voor de generaties na ons? Is het verantwoord ons (digitale) lot voor eens en altijd in handen te leggen van multinationals en publiek-private samenwerkingsverbanden?

Bedenk daarbij dat onze privacy een kostbaar goed is, ook als je denkt dat je niks te verbergen hebt.

Want:

Saying you don’t need privacy because you’ve nothing to hide
is like saying you don’t need freedom of speech because you have nothing to say.”

(Edward Snowden)

 

House of cards

Volstaat de troefkaart? Of zijn er nog meer kaarten in spel, waaronder een grootschalige blackout of een alien invasion? De tijd zal het leren, waarbij de kansen ook kunnen keren en het kaartenhuis in elkaar kan storten als de macht van het getal, dat zijn wij, alle volkeren ter wereld zich eensgezind uitspreken tegen digitaal lijfeigenschap.

 

Ter afsluiting

Als we elkaar dan toch gevonden hebben, kunnen we net zo goed ook vrede met elkaar sluiten.

Waar all wars bankers’ wars zijn, is vrede ónze gezamenlijke verantwoordelijkheid.

 

 

 

 

 

 

Over de auteur

Ingrid de Koning

Ingrid de Koning is jurist en schrijver van De Koninklijke Weg uit Conflicten. Daarin legt De Koning uit waarom conflicten, of ze nu groot zijn of klein, vaak onopgelost blijven. We regelen ze, hakken knopen door of sluiten compromissen, maar ze oplossen doen we vrijwel nooit. Daarvoor is nodig dat we begrijpen wat het conflict ons vertelt over onszelf – en dat we we niet harder vechten, maar dieper kijken.

Voor meer informatie over Ingrid de Koning, klik hier.