Yes We Can!
Wir Schaffen Das!
En dan nu de Nederlandse variant: Het kan wél!
Wat hebben deze kreten met elkaar gemeen? Ze hebben een positieve lading. En daar hunkeren mensen naar. Te midden van klimaat-apocalypsen, oorlog, verderf, verval, onvrede, krapte op de woningmarkt en agressie op straat verlangen mensen naar leiders met een verhaaltje voor het slapen gaan: het komt allemaal goed.
Wat komt goed? Alles komt goed. Hoe komt het goed? Laat dat maar aan de leiders over. Daar hoeven wij, gewone mensen die het BNP bij elkaar aan het sprokkelen zijn, zich geen zorgen over te maken. Ga maar lekker slapen: alles komt goed.
Gelukkig maar dat alles vanzelf goed komt, nietwaar. Want alles wat niet naar positivisme riekt, stemt maar somber. En dat willen we niet. Stel je voor dat we ons de hele dag zouden wentelen in wat er allemaal mis is. Dat zouden we niet trekken. Daarbij komt, wat je aandacht geeft, dat groeit. Dus kunnen we ons maar beter richten op het gelukzalige, het positieve, het enthousiaste, het aardige, het leuke, het lieve, het fijne, het gezellige… en dan komt het toch nog allemaal vanzelf goed.
Wat nu als het niet om positief en niet om negatief gaat, maar om wat anders. Om wat is. Om wat de realiteit is, waar wij ons mee moeten verhouden. Of we dat nu leuk vinden of niet. Want het is wat het is.
Punt uit.
Wat is vraagt om exclusieve aandacht van ons en een staat van wakkere alertheid, waarbij we ons niet meer zomaar van alles op de mouw laten spelden. Om te doorgronden wat is, zullen we eerst het spinrag moeten verwijderen dat om de heikele thema’s is gesponnen om ons als prooien binnen te slepen. Opdat we kunnen zien wat er achter schuilt.
Daar komt een actieve onderzoekshouding bij kijken, waarbij voors en tegens tegen elkaar afgewogen worden, het stevige debat niet gemeden wordt, de diepte verkend wordt en de balans wordt opgemaakt. Dat alles maakt dat we steviger op onze benen komen te staan en niet meer zo makkelijk omver te blazen zijn met oppervlakkige kletspraat, verpakt in buzz marketing en virale campagnes.
Wat zou de uitslag van de verkiezingen zijn geweest als wij de mediakanalen (die wij al generatielang trouw zijn en die daarom sterke merken lijken te vertegenwoordigen) links hadden laten liggen, de peilingen niet gevolgd hadden, de kieswijzers niet ingevuld hadden, voorgekookte praatshows en gescripte tv-debatten niet gevolgd hadden, kortom: ons niet langer hadden laten beïnvloeden en bedotten?
Wat als we de moeite hadden genomen om zelf de verkiezingsprogramma’s door te spitten?
Wat als het boek Worst Bank Scenario en de vele podcasts van Hester Bais over de grootste bank- en pensioenfraude ooit voor de verkiezingen onder onze aandacht waren gekomen?
Wat als Orwelliaanse omkeringen (waarbij oorlog gelijkstaat aan vrede, (digitale) slavernij aan vrijheid, en kennis aan onwetendheid) en loze kretologieën (zoals dat we het voor elkaar doen, voor onze gezondheid, voor onze veiligheid, voor ons gemak) geen vat meer op ons hadden?
Wat als we in de gaten krijgen dat we voortdurend tegen elkaar worden opgezet en tegen elkaar worden uitgespeeld als willoze pionnen op een schaakbord?
Wat als we ons nu alsnog en masse uitspreken tegen de ketenen van een digitale eID?
Wat als we niet meer met ons laten sollen en in gaan zien dat we samen sterk staan & eenheid in verscheidenheid zijn?
Dat zou een droom zijn, voorwaar geen onmogelijke droom.
