Column

Dode hoek

Geschreven door Tanneke van Lindert

Tot en met 29 mei 2022 zijn bij Lareb 688 overlijdens gemeld ná vaccinatie tegen Covid-19.  Tien procent daarvan was tussen de 20 en 60 jaar. “Dat valt wel mee”, denkt u wellicht. “Niemand in mijn directe omgeving is overleden na vaccinatie tegen COVID-19 of het krijgen van boosterprik.” Maar misschien kent u wel iemand in uw omgeving die een partner of kind is verloren door een verkeersongeval? 

 

Ieder jaar kijk ik ietwat navrant met een professionele belangstelling uit naar het aantal verkeersdoden dat het voorbije jaar te betreuren is geweest – inclusief naar de eventuele  trends die in deze cijfers zijn te bespeuren. Zo was er jarenlang een gestage afname van het aantal verkeersdoden, maar bleef het aantal gevallen vanaf 2015 schommelen tussen de 575 en 675.

Wat mij opvalt, is dat op het moment dat de cijfers naar buiten worden gebracht de verantwoordelijke bewindspersoon steevast nieuwe maatregelen aankondigt. Want, zo luidt de boodschap, het is toch eigenlijk onacceptabel dat er zoveel mensen overlijden in het verkeer. 

Nog niet zolang geleden riep een minister dat zelfs een aantal van 500 nog veel te veel zou zijn. Het aantal moest in 2050 naar nul zijn teruggebracht. Dit, in mijn ogen schijn- empathische gebaar aan het adres van de nabestaanden, riep bij mij behoorlijk wat ergernis op. Ik vroeg me af of er geen ambtenaren waren die wél een oprechte boodschap en een realistisch streven konden verzinnen in plaats van zo’n goedkope slogan. 

In 2001 stierf een dochter van een bekende Nederlandse auteur als gevolg van een aanrijding met een vrachtwagen. Ze was over het hoofd gezien door de bestuurder en haar dood had, naar later bleek, wellicht voorkomen kunnen worden door een zogenoemde dodehoekspiegel. De aandacht voor haar overlijden was groot, mede doordat haar moeder een boek schreef over haar dochter en het verdriet dat haar dood had gebracht. Daardoor werd ook bij het grote publiek duidelijk dat elk jaar kinderen in het verkeer verongelukten onder vergelijkbare omstandigheden. 

Een ongeval door een dode hoek van de vrachtwagen was tot dan een grote blinde vlek geweest. De belangstelling in de media voor het boek en het verlies van de auteur maakten dat er iets veranderde. Uiteindelijk leidden het overlijden van de jonge vrouw en het boek van haar moeder ertoe dat vrachtwagens wettelijk verplicht waren een dodehoekspiegel te hebben. 

De laatste jaren is een verschuiving te bespeuren in de verkeersdeelnemers die komen te overlijden. Er is een niet verbazingwekkende en duidelijke toename van het aantal ouderen op de fiets dat overlijdt. Op de elektrische fiets wel te verstaan. Het logische gevolg van de combinatie van een hogere fietssnelheid en afnemende reactiesnelheid dmetoor het klimmen van de jaren. 

Elektrische auto’s, zo blijkt uit recent onderzoek, zijn veel vaker dan auto’s die rijden op benzine, gas of diesel betrokken bij ongevallen met letsel. Een toenemend aantal elektrische auto’s in het verkeer en de geëxplodeerde voorkeur voor elektrische fietsen onder middelbare scholieren, voilà de perfecte combinatie voor een te verwachten toename van het aantal dodelijke ongevallen onder jeugdige fietsers. Begin 2023 zullen we weten of het uit de mode raken van de ouderwetse fiets wel zo’n goede ontwikkeling was. Ik houd mijn hart vast. 

In mijn werk als verzekeringsjurist heb ook ik met dodelijke verkeerschade te maken. Gelukkig niet zo vaak. Zo’n bezoek aan nabestaanden went nooit. Verdriet en geld zijn gespreksonderwerpen die niet goed samengaan. 

Nu doen zich op dit moment ook andere v-doden voor. Geen verkeersdoden, maar post-vaccinatiedoden. Nogmaals, de website van het Lareb meldt bijna 700 overlijdens in de 16 maanden tussen januari 2021, toen de vaccinaties begonnen, en nu. Een schrikbarend aantal. En let wel, ik spreek hier alleen over de gemelde doden, en laat het enorme aantal gemelde ernstige gezondheidsklachten nog buiten beschouwing.  

Correlatie hoeft geen causale relatie in te houden, meldt de website van het Lareb nadrukkelijk. Toch is dat aantal van bijna 700 overlijdens te vergelijken met het aantal  dodelijke ongevallen dat jaarlijks plaatsvindt in het verkeer. Maar vooralsnog blijft het stil, doodstil. Het Lareb spreekt met geen woord over gedegen onderzoek, dat kan bevestigen of uitsluiten dat er toch sprake is van een correlatie, laat staan naar een causale relatie. De minister van VWS roert zich niet en bij instanties als de IGJ of CCMO lijken vooralsnog geen alarmbellen af te gaan.  

Is er dan geen mens, arts, minister of haan die hiernaar kraait? Mogen zoveel mensen overlijden zonder dat er gedegen onderzoek wordt gedaan naar de mogelijke oorzaak? 

En hoe zit het eigenlijk met informed consent? Heeft uw arts u erop gewezen dat zoveel mensen zijn komen te overlijden? En dat men nog niet weet waardoor dat te verklaren is? We weten uit onderzoek dat systemen als die van het Lareb slechts een deel van alle bijwerkingen oppikken. Op basis van die gegevens zou het werkelijke aantal ernstige bijwerkingen inclusief overlijdens misschien wel 6 keer hoger kan zijn dan de gemelde aantallen. Laat even tot u doordringen wat dat voor Nederland zou kunnen betekenen.

Kennelijk bevinden deze gevallen zich in de dode hoek van Nederlandse artsen en de overheid. Wellicht hebben ook zij een blinde vlek waardoor zij volledig aan deze plotselinge overlijdens voorbijgaan. Zou dat de reden kunnen zijn waarom zij hier geen aandacht aan schenken? Misschien moet er eerst een kind van een bekende Nederlander overlijden voor het besef van wat zich afspeelt doordringt. Ik hoop oprecht dat het niet zover hoeft te komen. Ik hoop dat we bijtijds stoppen met het onnodig vaccineren en boosteren van gezonde mensen. En zeker met het vaccineren van kinderen. 

 

Over de auteur

Tanneke van Lindert

Tanneke van Lindert is letselschade-jurist.