Column

Deal Or No Deal

Rode knop

Evenals schrijver dezes is Hugo de Jonge geboren in de jaren zeventig. Die periode, net als de jaren tachtig die daarop volgden, kenmerkten zich door televisieavonden met spelshows voor het hele gezin. We bleven er graag voor thuis. En op de avonden zonder spelshows haalden we zelf de bordspellen uit de kast.

 

Tijdens de coronapersconferenties zagen we hoezeer Hugo de Jonge een product is van die tijd. We herkenden de invloed van de klassiekers als Dokter Bibber, Risk, Levensweg en Mens-Erger-Je-Niet. Ongetwijfeld staan ze, dankzij de inspirerende bewindsman en misschien ook een beetje door de avondklok en de lockdowns in menig woonkamer weer onder de lage tafel bij de TV.

Tijdens de pandemie liet De Jonge zien dat zijn ambities verder reiken dan het ministerschap. Het liefste wil hij zelf een quizmaster of een spelleider worden. Nee, voor hem geen rolletje in Ik Hou Van Holland. De Jonge gaat voor het echte werk.

Hij zou het geweldig doen in Deal Or No Deal, het TV-spelletje van de Postcodeloterij. Het zou geweldig zijn om een enthousiasmerend ‘Deal’ uit de keel van spelleider De Jonge te horen, tijdens een krachtige klap op de rode knop.

In diezelfde loterij kan het geluk aan uw voordeur kloppen op basis van uw postcode. Niemand kan die klus beter klaren dan Hugo de Jonge. De man heeft eerder aangegeven dat hij precies weet waar we wonen, en onze postcodes kent.

Wie zou nou niet blij zijn als Hugo aanklopt met een mooie prijs? Een tegoedbon voor een uitje naar de GGD, tien gratis mondkapjes of een levenslange herhaalprik zonder hinderlijke minimumleeftijd of andere mogelijk discriminerende voorwaarden?

Hugo is opgegroeid tijdens de hoogtijdagen van Doet Ie Het Of Doet Ie Het Niet. We hebben kunnen zien hoe groot de invloed van die spelshow op hem is geweest. Wat denkt u, was het Hugo die Siewert van Lienden overtuigde dat hij gerust kapitalen kon investeren in mondmaskers? Deed Ie Het Of Deed Ie Het Niet?

Hebben wij dat kritieke moment gemist omdat de gewiekste bestuurder op dat moment een alles verhullend mondmasker droeg? Of zou Hugo Siewert van tevoren hebben verteld dat hij iets deed wat niet mocht? In dat geval is er sprake van informed consent en kunnen we Hugo niets verwijten.

Genoeg over Hugo.

Laten we het hebben over zijn opvolger. Ook Ernst Kuipers is geknipt als spelleider. Ik zou hem graag zien in Miljoenenjacht. Kuipers weet alles van koffertjes, hun inhoud en voelt haarfijn aan wanneer het tijd is om een koffertje om te ruilen voor iets anders.

Vroeger was hij in het bezit van een dokterskoffertje. Zoéén met een groot kruis aan de buitenkant, en binnenin een stethoscoop om het hopelijk nog kloppende hart van de patiënt te beluisteren en spatels voor patiënten die niet uit zichzelf het achterste van hun tong laten zien.

Maar toen dokters die begaan waren met hun patiënten werden vervangen door protocollen, dwingende adviezen en teams met veeartsen en managers, verruilde Ernst zijn dokterskoffertje voor een gereedschapskist met lange en dunne staafjes die tot ver achter in je keel- en neusholte reiken, mondmaskers tegen opwaaiend stof en muurpleister om afbrokkelende muurtjes van bedrog een robuuste indruk te laten maken. En duimschroeven, uiteraard. Die zijn niet voor nu, maar voor later.

Goed, ik doe Ernst met deze beschrijving geen recht. Hij heeft meer in zijn mars dan Miljoenenjacht. Onze huidige minister van VWS heeft laten zien dat hij ook zeer bedreven is in woordspelletjes. Op een concreet antwoord kun je hem niet betrappen, het blijft doorgaans bij een ‘voorlopig’ en ‘waarschijnlijk’, en daarmee houdt hij ons allemaal in zijn tang.

Maar meer nog dan een spelleider van Miljoenenjacht of een woordkunstenaar is de rol van goochelaar Kuipers op het lijf geschreven. Uit zijn hoge hoed tovert hij het ene proefkonijn na het andere, en hij is zo bedreven in het ongemerkt switchen van koffers, dat hij straks zonder dat wij er erg in hebben zijn huidige gereedschapskist zal inruilen voor weer een nieuwe trukendoos.

Zoiets leer je niet op school. Dat is talent.

Daarom zullen we niet voor de zomer, en wellicht ook niet na het zomerreces, weten hoe het nou echt zit met die mondkapjes. De Tweede Kamer zal vragen om openbaarmaking van de stukken, maar die staat machteloos tegenover de meester van illusies die Ernst Kuipers heet. De kamerleden verwachten antwoorden, maar worden door onze minister van VWS linea recta het doolhof ingestuurd, waar de waarheid over corona, mondkapjes en vaccinaties verborgen blijft.

Kuipers is dan wel geen kamerlid, maar mag ongetwijfeld, omdat hij de weg zo goed kent, als gids deelnemen aan de expeditie van de kamerdelegatie. Ik ben benieuwd waarmee hij zal terugkeren uit het lab(yrinth), maar ik weet dat de kans dat we antwoord krijgen op die brandende vragen uiterst gering is.

Maar ach, willen we die antwoorden eigenlijk wel weten? En willen we eigenlijk wel dat dit spelletje de minister de kop gaat kosten?
Die situatie zou te vergelijken zijn met een film waarin een wrede meestercrimineel een veroordeling krijgt voor een verkeersovertreding. Of een James Bondfilm waarin Doctor No uitglijdt over een bananenschil.

Onbevredigend, inderdaad. Ik hoor het u zeggen, maar ik had het zelf ook al bedacht.

Nee, dan liever spelletjes. U en ik zijn er dol op. Samen spelen we mee met De Zwakste Schakel, Hints, Met Het Mes Op Tafel, 2 voor Twaalf en De Verraders. We zullen wel moeten. Alleen samen kunnen we het virus aan. Alleen samen worden we Per Seconde Wijzer. En hoe meer en hoe enthousiaster we samen spelen, hoe sneller we die verlossende woorden zullen horen.

‘Game Over.’

 

About the author

Leonieke van Lindert

Leonieke van Lindert heeft een (notarieel-)juridische achtergrond, en bekleedt een juridische functie. Ze was geruime tijd actief binnen de farmaceutische industrie, en werkte als docent Nederlands. Sinds het uitbreken van de coronapandemie schrijft ze columns.